Haute cuisine op 3.000 meter hoogte

Haute cuisine op 3.000 meter hoogte

Vorig artikel Volgend artikel

De kolkende wind slaat aanvankelijk dwarrelende sneeuwvlokjes tegen de berghut. Alsof het is geregisseerd, vormen zich pittoreske sneeuwlaagjes tegen de hoeken van de ramen. In de blokhut zelf, waar het restaurant zich bevindt, knappert het haardvuur dat het een aard heeft. Sfeer is het halve restaurant. De andere 50 procent is het eten. Zo ook in Le Panoramic op ruim 3000 meter hoogte in Tignes, waar de man met een naam om alleen maar chef-kok te worden, Jean-Michel Bouvier, de regie voert.

Tignes_culinair
Foto credits: Agence Merci

Tignes 

In Chambéry, anderhalf uur verderop, leverde hij ooit zijn Michelinster in om naar Tignes te vertrekken. Daar wilde hij weer 'uround du mountens' zijn, zoals hijzelf zegt. Dat is het ware leven als je ouder wordt: gewoon gaan naar waar je je pas echt gelukkig voelt. In het dorp Tignes Val Claret, op 2000 meter hoogte, opende hij in hotel Les Suites du Nevada restaurant La Table en Montagne. Zo omringde hij zich weer met de natuur van de bergen. Deze omgeving werd ook de basis voor zijn menukaart: vers en lokaal, dus etenswaar uit de bergen.

Bier en worst

Drie jaar geleden kreeg Bouvier de kans op de top van Grande Motte in Tignes een nieuw restaurant te openen. En aangezien het skipubliek culinair gezien ook hogerop klom, waagde hij de stap. Ook de sporttoerist wil wel eens meer dan bier en worst. Tussen het skiën door moet er kwalitatief getafeld kunnen worden, bijvoorbeeld met champagne, goede wijnen en prachtig eten. Dat heeft Bouvier goed begrepen. Hij opende de berghut, waarin hij ook een selfservice-restaurant maakte, een extra bar en een snack corner voor de old-school skiërs. Zijn vrouw richtte met veel smaak het etablissement in, alsof ze er ooit in heeft gewoond.

Slechte tafelmanieren duiden er enkel op dat u meer om het eten geeft dan om het gezelschap.
- Gelett Burgess
haute_cuisine
Foto credits: Agence Merci

Kreeft

Het resultaat is overweldigend en aan de gasten - de skipakken ten spijt - te zien meer dan tegemoetkomend aan de wensen anno 2014. De wijnen vloeien rijkelijk, de gerechten liggen smaakvol op het bord en later bijzonder goed in de mond; in ieder geval de in deeg met groente verpakte kreeft en het gegrilde lam waar ik voor heb gekozen. Het is top on the top.

Stokbrood

De entourage van het etablissement is zoals iedere rijke berghutbewoner zich zou wensen. Witte schapenvachten gedrapeerd over de stoelen en banken veel details uit een ver verleden toen mensen het op 3.000 meter hoogte nog echt koud hadden, houten plankjes met stokbrood en gedroogde worst op iedere tafel en het bedienend personeel aangekleed met soms een bodywarmer en vilten pet om de koude van buiten te suggereren. Hier wil je gulzig eten en lang verblijven, al was het maar om het restaurantspel in stilte te aanschouwen.

Ze keek me aan met de ogen van een vis die ik niet graag zou eten.
- Simon Carmiggelt
haute_cuisine_3.000_meter
Foto credits: Aurore Valence

Afdaling

Maar dan komt altijd weer die afdaling. Je vraagt je af hoe ze het doen. Na zoveel culinaire geneugten wil je toch in alle rust even uitbuiken. En warempel, ook daar is aan gedacht. In de loungebar, waar ook finger food wordt geserveerd, kun je wegzakken in van die vette openhaardsofa's. Kans is groot dat je dan helemaal niet meer wegkomt. Maar dan is er altijd nog de tube, de bergmetro, of noem het berggeit, die je in 7 minuten weer terugbrengt op ruim 2000 meter, Tignes Val Claret. Dan hoef je alleen nog maar even weemoedig om te kijken naar de top van la Grande Motte, waar het even uitzonderlijk goed vertoeven was.

culinair_genieten
Foto credits: Agents Merci
Robert Verkerk

Reizen is nog steeds jezelf verrijken. Niet alleen het oog wil wat, maar ook de geest. Vanuit dat idee schrijf ik al weer meer dan 15 jaar over reizen:...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies