Als je aanstaande woensdag naar de bijzondere zonsverduistering kijkt, moet je daarna nog langer buiten blijven. Er komt namelijk een enorme vallende sterrenregen aan. De piek van de Perseïden vindt dit jaar precies in dezelfde nacht plaats als de zonsverduistering. Maak je dus klaar voor een uniek spektakel aan de hemel.
In de nachten rond 12 en 13 augustus bereiken de Perseïden hun hoogtepunt. Deze jaarlijkse meteorenzwerm staat bekend als een van de spectaculairste sterrenregens van het jaar. Onder ideale omstandigheden kun je tientallen vallende sterren per uur zien.
De Perseïden ontstaan wanneer de aarde door een wolk van stof- en gesteentedeeltjes trekt die is achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Zodra deze deeltjes met hoge snelheid de dampkring binnendringen, verbranden ze en ontstaat het heldere lichtspoor dat wij kennen als een vallende ster.
De beste kans heb je na middernacht, wanneer de sterrenhemel donker genoeg is en het sterrenbeeld Perseus (waar de meteorenzwerm de naam aan dankt) steeds hoger aan de hemel staat. De meeste vallende sterren zijn zichtbaar tussen ongeveer 02.00 en 05.00 uur, vlak voor zonsopkomst.
Je moet er dus wel lang voor opblijven, of je wekker voor zetten, want het mooiste deel van de sterrenregen zie je in de nacht. En je moet geduld hebben. Het kan best zo zijn dat je een kwartier nog helemaal niets ziet, maar daarna ‘vallen de sterren alsnog uit de hemel’.
Je kunt het beste op zoek naar een plek waar het écht donker is. Hoe minder kunstlicht, hoe meer vallende sterren je kunt zien. Een natuurgebied, strand, heide of open polder is daarvoor ideaal. Laat je ogen bovendien ongeveer twintig minuten wennen aan het donker en kijk niet de hele tijd op je telefoon. En dat kan gewoon met het blote oog, zonder telescoop.
Hoewel we het vallende sterren noemen, zijn het eigenlijk helemaal geen sterren. Het zijn piepkleine stofdeeltjes, soms niet groter dan een zandkorrel, die met enorme snelheid de dampkring binnenschieten en daarbij volledig verbranden. Het lichtspoor dat ze achterlaten is het enige wat je ziet.
De Perseïden zijn ieder jaar zichtbaar van half juli tot eind augustus. Het hoogtepunt valt meestal in de nacht van 12 op 13 augustus, wanneer de meeste vallende sterren te zien zijn.
De beste kans heb je na middernacht, met de meeste activiteit tussen ongeveer 02.00 uur en zonsopkomst. Op dat moment staat het sterrenbeeld Perseus hoog aan de hemel en zijn de omstandigheden het gunstigst.
Zoek een plek op waar het zo donker mogelijk is, ver weg van straatverlichting en steden. Een natuurgebied, strand, heide of open polder is ideaal. Hoe donkerder de omgeving, hoe meer vallende sterren je kunt zien.
Nee. De Perseïden bekijk je juist het beste met het blote oog. De vallende sterren verschijnen overal aan de hemel, waardoor een telescoop of verrekijker je zicht juist beperkt.
Vallende sterren zijn geen echte sterren, maar kleine stof- en steendeeltjes die afkomstig zijn van een komeet. Wanneer deze deeltjes met hoge snelheid de dampkring binnendringen, verbranden ze en ontstaat het heldere lichtspoor dat wij als een vallende ster zien.
Onder ideale omstandigheden kun je tijdens het hoogtepunt tientallen vallende sterren per uur zien. Het exacte aantal hangt af van het weer, de hoeveelheid lichtvervuiling en de helderheid van de nacht.