De Route des Crêtes is een van de mooiste autoroutes van Frankrijk. Deze weg slingert over de bergkammen van de Vogezen. Achter deze prachtige route schuilt ook een bijzonder verhaal. Onderweg kom je langs iconen van de regio, zoals de Grand Ballon en de Hohneck. Je kunt er stoppen voor korte en lange wandelingen en je komt langs bergmeren die verscholen liggen tussen de bossen. En dat allemaal op een route van nog geen honderd kilometer.
Alleen al voor de uitzichten is de Route des Crêtes een weg die je een keer gereden wilt hebben. Wat deze bergroute extra bijzonder maakt, is het verhaal erachter. De weg is namelijk helemaal niet aangelegd om toeristen een mooie roadtrip door de Vogezen te bezorgen.
Route des Crêtes: een bergweg met een bijzonder verhaal
Tijdens de eerste wereldoorlog was Route des Crêtes een militaire weg die na wat aanpassingen een van de populairste autoroutes van Frankrijk werd. De route van ruim 70 kilometer gaat over een bergkam die begint bij de Col du Grand Ballon en via Le Markstein, de Hohneck en Col de la Schlucht eindigt bij de Col Bonhomme.
Je kunt er op verschillende manieren komen. Kom je vanuit Colmar, dan gaat de route via Guebwillar over de Markstein bovenlangs naar de Grand Ballon. Leuker is het om langs de onderkant door te rijden naar het dorpje Willer-sur-Thur. Daar vandaan is het via de Col Amic 16 kilometer lang klimmen geblazen naar de top van de Grand Ballon.
Volg je deze route, dan kom je langs de mooiste plekken van de Route des Crètes in de Vogezen
Heel steil is de Grand Ballon niet, want met een gemiddelde stijging van 6,1 procent en met bijna 1.000 hoogtemeters, is dat zelfs voor een beetje geoefende fietser prima te doen.
In onze KIA EV5, de auto waarmee we aan een fantastische roadtrip in de Elzas hebben gereden, is het dak open en kun je op je gemak naar boven rijden. Dit deel van de Elzas is waanzinnig mooi. De EV5 is behoorlijk aan de maat, en ziet eruit als een grote SUV, rijdt ook groots maar het is opmerkelijk dat wat sturen betreft, je dat allemaal niet in de gaten hebt. Deze auto rijdt eigenlijk heel neutraal en je merkt nauwelijks dat hij moet werken of dat jij alert moet zijn op haarspeldbochten. Puristen vinden dit minder, maar de gemiddelde autobezitter zal dat juist als prettig ervaren.
Grand Ballon: het hoogste punt van de Vogezen
Met de EV5 naar boven rijden was heerlijk maar er zijn meer manieren om op de top te komen. De hoeveelheid afzien is tegenwoordig wel optioneel. Doe je het op dunne bandjes, als een echte renner, of pak je een e-bike? De Grand Ballon is inmiddels het domein van deze tweewielers. Je kunt het jezelf makkelijk maken, en je met een luxe touringcar laten afzettten op de top, om vanaf hier zelf verder te fietsen.
De Grand Ballon is met 1.425 meter het hoogste punt van de Vogezen. Het laatste stukje moet je te voet en word je verrast door een radarbol op de top die eruitziet alsof de Fransen hier stiekem contact onderhouden met buitenaards leven. Hierboven is je uitzicht waanzinnig en bij helder weer zie je het Duitse Zwarte Woud en soms zelfs wat toppen van de Alpen.
Le Markstein: uitzicht over de Vogezen
Vanaf de Grand Ballon begint toch echt de Route des Crêtes en rij je over een bergkam samen met vooral motorrijders naar Le Markstein. Het uitzicht vanaf hier is groots. Met bergweiden en prachtige uitzichten wil je waarschijnlijk veel stoppen, maar kom je er achter dat dit vastleggen met een 6.3 inch schermpje geen doen is. Daarom, matig je snelheid tot wat veilig is geniet van deze mooie route.
Niet heel veel verder zit je ineens op Le Markstein. De skiliften hangen hier stil en lijken te wachten totdat iemand de winter weer aanzet. Dit moet in een witte wereld een toplocatie zijn in de Elzas. Buiten een rodelbaan kun je hier niet echt veel doen. De grote parkeerplaats lijkt ook een ontmoetingspunt te zijn van autoliefhebbers maar verder is het vooral ruimtelijk.
Col de la Schlucht: wandelen op de Route des Crêtes
Vanaf Le Markstein rij je 22 kilometer over de D430 op de Route des Crêtes. De behoefte om te stoppen blijft. Je passeert onder andere de Hahnenbrunnen, Rothenbachkopf, Rainkopf en Hohneck. Die laatste is wel de moeite waard, en is met 1.363 meter nét iets lager dan de Grand Ballon.
Op de steile hellingen leven gemzen, maar die houden zich uiteraard niet aan de openingstijden voor toeristen, ik heb geen gemz gezien.
Echt stoppen doe je bij de Col de la Schlucht (1.139 meter). Dat is even schrikken, want hier is het ongekend druk op de parkeerplaatsen vol met auto’s, motoren, campers en hordes fietsers die blijkbaar allemaal tegelijk hebben besloten dat dit vandaag de plek is waar je moet zijn. Maar er gebeurt hier ook echt wat. De liften hier hebben de zomervakantie overgeslagen en brengen nu vooral wandelaars omhoog. Overal vertrekken hier wandelroutes waardoor dit wel een toeristische trekpleister is. Langs de weg zitten restaurants en alles bij elkaar voelt het meer als een levendig bergdorpje. De grootste uitdaging is uiteindelijk dan toch weer het vinden van een parkeerplaats.
Col de la Schlucht is een van de mooiste plekken op de Route des Crêtes
Tanet-Gazon du Faing: bijzonder natuurgebied
Op ruim 12 kilometer afstand van de Col du Schlucht gaan we volop in de ankers. De EV5 wil dat je ook af en iets laat zien van je bochtentechniek, het rijden is hier echt geweldig. Maar goed, volop op de rem en dat terwijl er nauwelijks parkeergelegenheid is.
Je bent nu bij Tanet-Gazon du Faing en dat is meer dan een stukje natuur. Ik heb wel m’n smartphone gebruikt om het bord goed te vertalen. Tanet-Gazon du Faing klinkt misschien als de Franse Intratuin, maar is in werkelijkheid een beschermd natuurgebied. Dit ruim 500 hectare grote gebied ziet het eruit als een soort toendra. Hier groeien bosbessen (brimbelles) die je blijkbaar mag plukken. Maximaal drie liter per persoon per dag, alleen vanaf de gemarkeerde paden en met een speciale bessenplukkam, een soort kruising tussen een kam en een mini-oogstmachine.
Drie liter lijkt me overigens meer dan genoeg om thuis een serieuze taart van te bakken. Juist dat bord maakt duidelijk hoe bijzonder dit gebied is. Stoppen dus (en hopen dat het niet regent).
Col du Bonhomme: eindpunt van de route
Col du Bonhomme is het eindpunt van de Route des Crêtes. Je rijdt nu de laatste kilometer van de officiele Route des Crêtes. Daar zit alllen nog wel een extraatje aan vast, wat je absoluut niet mag missen. Je komt bordjes tegen naar Lac Vert: gewoon even negeren, hoe verleidelijk zo’n bergmeer ook mag klinken.
Eerst wacht nog de Col du Bonhomme. Hier word je getrakteerd op weer een nieuw decor. Je bent nu bij het walhalla voor downhillers. Bij het Bike Park van Lac Blanc zitten de stoeltjesliften niet vol met skiërs maar met stoere mountainbikers. De fietsen worden hier los vervoerd alsof ze zelf een skipas hebben gekocht. Boven is het uitstappen, helm weer op, om daarna via zeven verschillende downhillroutes in verschillende moeilijkheidsgraden je weer naar beneden te storten. Hoe leuk is dat?
Toch is dat precies de charme van deze route. In de winter draaien hier skiliften voor sneeuwliefhebbers, in de zomer voor mountainbikers en wandelaars. De bergen in de Vogezen hebben zich simpelweg aangepast aan het seizoen. Alleen de zwaartekracht doet hier nog steeds ouderwets zijn werk.
Lac Vert: mooiste plekje aan de Route des Crêtes
Lac Vert: het mooiste bewaren voor het laatst
Na de Col de Bonhomme duik je nog een paar kilometer omlaag naar Lac Vert. Een klein bergmeer verstopt tussen de bossen. Het voelt als een locatie uit een film, zo’n plek waar je even alles loslaat, gaat zitten en alleen maar doelloos kijkt. Iemand naast me vergeleek het met Canada, dat zal best, maar dan mis ik wel een beer die aan de overkant vissen probeert te vangen.
Na alle cols, skiliften, e-bikes, downhillers, bosbessenreglementen en parkeeruitdagingen is Lac Vert misschien wel het mooiste plekje van de Route des Crêtes. Je denkt dat je hier voor de toppen komt, maar het echte toetje ligt gewoon een stuk naar beneden.
Veelgestelde vragen over de Route des Crêtes in de Vogezen
Hoe lang is de Route des Crêtes in de Vogezen?
De Route des Crêtes door de Vogezen is ongeveer 70 tot 90 kilometer lang, afhankelijk van welk begin- en eindpunt je aanhoudt. De route in dit artikel loopt van de Grand Ballon via Le Markstein, Hohneck en Col de la Schlucht naar Col du Bonhomme en is ruim 70 kilometer lang.
Hoe lang doe je over de Route des Crêtes?
Zonder lange stops kun je de Route des Crêtes in een paar uur rijden, maar daarmee doe je de route eigenlijk tekort. Trek minimaal een halve dag uit en bij voorkeur een volledige dag. Onderweg zijn veel uitzichtpunten, wandelroutes en plekken waar je wilt stoppen.
Waar begint de Route des Crêtes?
Er worden verschillende begin- en eindpunten voor de Route des Crêtes gebruikt. Een van de mooiste manieren om de route te rijden is vanaf de Grand Ballon in noordelijke richting via Le Markstein en Col de la Schlucht naar Col du Bonhomme.
Wat zijn de mooiste stops op de Route des Crêtes?
De Grand Ballon, Hohneck, Col de la Schlucht en het natuurgebied Tanet-Gazon du Faing behoren tot de mooiste stops. Ook Lac Blanc en Lac Vert zijn de moeite waard om mee te nemen tijdens een roadtrip over de Route des Crêtes.
Kun je de Route des Crêtes het hele jaar rijden?
Niet altijd. Door de hoge ligging kunnen delen van de Route des Crêtes in de winter vanwege sneeuw en winterse omstandigheden afgesloten zijn. Controleer daarom buiten het zomerseizoen altijd vooraf welke wegen geopend zijn.
Wat is de beste reistijd voor de Route des Crêtes?
De zomer en vroege herfst zijn de beste periodes om de Route des Crêtes te rijden. In juni, juli en augustus is alles mooi groen en zijn de dagen lang. September en begin oktober zijn bijzonder mooi vanwege de herfstkleuren en het vaak rustigere verkeer.
Kun je fietsen op de Route des Crêtes?
Ja. De Route des Crêtes is populair bij wielrenners en e-bikers en bevat verschillende bekende beklimmingen, waaronder die naar de Grand Ballon. Houd er rekening mee dat je flinke hoogteverschillen overbrugt en dat het op mooie dagen druk kan zijn met auto’s en motoren.